Een persoonlijk interview met... Jeroen de Wit

Al 24 jaar in dienst bij TCK!

Ons gouden jubileum is een feestelijke mijlpaal voor het gehele bedrijf. En natuurlijk een uitgelezen moment om het verhaal van TCK te vertellen! En wie kunnen nou dat beter dan onze eigen medewerkers? We laten een aantal van hen gedurende dit jaar aan het woord door middel van een kort interview. Deze medewerkers hebben zelf al één of meerdere jubileums bij TCK gevierd en natuurlijk een legio herinneringen. Hoe herinneren zij hun start bij TCK? Wat is de belangrijkste les die ze hebben geleerd in al die jaren? Sommigen hebben we ook gevraagd naar de meest memorabele momenten met oud-medewerkers, zoals Jan Maassen en Mia Prumpeler, die helaas zijn overleden en dit jubileum niet mee mochten maken. De eerste die wij hebben geïnterviewd is Jeroen de Wit, sales manager en 'de LOWA man' bij TCK. Jeroen is dit jaar maar liefst 24 jaar in dienst! Nieuwsgierig geworden wat Jeroen te vertellen heeft? Neem er even de tijd voor en lees hieronder verder!

Beste Jeroen, waar denk jij aan, als je denkt aan...

Je eerste kennismaking met TCK?
Ik werkte tijdens mijn opleiding en meteen daarna bij Intersport Brejaart in Breda. Ik was verantwoordelijk voor de outdoorafdeling en vond bergschoenen verkopen het leukste en meest interessante. Ik deed ook de inkoop en ik had Mia Prumpeler van Lowa Benelux bijna wekelijks aan de telefoon. Ik deed de voororder zelfs telefonisch met Mia. “Die schoen moet je kopen jong”, hoor ik haar nog zeggen. Na een jaar of 3 fulltime bij Brejaart gewerkt te hebben, stuurde ik wat open sollicitaties naar mijn favoriete merken. En Dirk belde me vervolgens (heel discreet) in de winkel op. Ik mocht ‘op gesprek’ bij Dirk en Guido Schaffrath en voordat ik het doorhad was ik aangenomen.

Het team waarin je bent begonnen en het team waarin je nu werkt?
Ik kreeg een auto en een klantenlijst. Ik had wel contact met collega’s die andere merken verkochten (Peter Kempers, Paul Koster en Henk Schaap), maar stond er verder redelijk alleen voor. Jan Maassen was herstellende van een dubbele bypass-operatie. Dus ik had eigenlijk geen begeleiding. Na drie maanden kwam Jan terug, maar hij kon niet meer op volle kracht werken. Toen heb ik een jaar heel de Benelux in mijn eentje gedaan. En Jan nam mij mee naar zijn afspraken met de Key Accounts. Jan was mijn klankbord en we belden dagelijks. Na twee jaar werd Peter Bruinewoud (op foto eerste van links, red.) aangenomen voor Noordoost-Nederland. En een jaar later Nico De Ruwe (op foto tweede van links, red.) voor België en Luxemburg, wat ik tot die tijd deed. Ook voor Völkl Ski trouwens, want we verkochten toen ook nog LOWA skischoenen. Met hen, maar ook met latere collega’s, is gebleken dat veel contact hebben en er samen vol mee bezig zijn, garantie is voor succes, maar ook voor een hoop plezier. Wat wel veranderd is, is natuurlijk dat alles veel groter is geworden. Alles gaat sneller, gejaagder ook soms. Maar dat brengt ook weer mooie ontwikkelingen en uitdagingen met zich mee. Het is mooi om er af en toe bij stil te staan hoe het was (toen ik in 1998 begon) en wat er nu staat. Gelukkig heb ik een schat aan herinneringen, maar ook nog genoeg ambities. We hebben nog maar één Vierdaagse Nijmegen gedaan bijvoorbeeld en kijk wat er qua omzet gebeurd is de afgelopen twee jaar!

Leuke herinneringen aan je tijd bij TCK?
Teveel om op te noemen! Beurzen, sales meetings en dealerreizen waren natuurlijk perfecte voedingsbodems om herinneringen te maken. Bij dealerreizen naar de fabrieken van LOWA en Leki waren we naast vertegenwoordiger, ook vertaler, gids en entertainer. Op beurzen was het overdag hard werken, maar ’s avonds lekker napraten. En op sales meetings ontmoet je collega’s van het merk en van andere landen. Ook waren er vaak mooie activiteiten. Zo hebben Peter Bruinewoud en ik nog eens het leven gered van een Japanner op de Schwäbischer Alm. Maar mooie herinneringen liggen ook in hele eenvoudige dingen. Ik herinner me talloze lange autoritten naar München, met diverse collega’s, maar het vaakst met Jan. Jan kon natuurlijk prachtige verhalen vertellen, levenslessen meegeven, maar ook schuine moppen tappen. En ergens halverwege viel hij in slaap, zakte zijn hoofd in z’n krantje en dan tikte ik altijd even de rem aan. Dan schrok hij wakker, vloekend en scheldend, om vervolgens weer verder te gaan met verhalen vertellen. Een andere herinnering is dat Jan en ik in het begin de LOWA Renegade helemaal niet zagen zitten.

Wat je hebt geleerd tijdens je loopbaan bij TCK?
Nou, mijn ervaringen uit de tijd in de winkel heb ik eigenlijk perfect bij TCK verder kunnen ontwikkelen. Je moet het met elkaar doen, is mijn mening. Het moet van twee kanten komen en je moet weten waar je het over hebt. Ik zie verkopen ook meer als ‘helpen kopen’. Verder is mijn carrière bij TCK heel gestaag en haast vanzelfsprekend verlopen. Ik heb vrij snel geleerd om een ambassadeur van TCK te zijn en van de merken die ik vertegenwoordig. Ik geloof in wat en hoe wij het doen bij TCK. Er is natuurlijk altijd ruimte voor verbetering. En er zijn altijd omstandigheden waar je geen invloed op hebt. Maar ik heb van Dirk geleerd om me niet druk te maken over zaken waar we zelf geen invloed op uit kunnen oefenen. Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk.., dat geef ik meteen toe!

Wat je nog tegen Dirk zou willen zeggen?
Ik maak Dirk al mee vanaf het moment dat hij zelf in het bedrijf was gekomen. Ik heb groot respect voor hoe hij het bedrijf van Guido naar ‘the next level’ gebracht heeft, én verder. We doen het met z’n allen, die mentaliteit zet Dirk ook echt neer. En dat onderstreept hij elk jaar tijdens het bedrijfs-kerstdiner. Maar hij is wel degene die de verantwoording draagt. Over een groeiend aantal werknemers/TCK'ers. En dat doet hij heel goed.